فطرت جديد

آيا اين مرحله تغيير و تحول به طور خرسندکننده اي آسان به نظر مي رسد؟ متأسفانه مفهوم رسيدن به عيسي به اين طريق آنقدر نامهفوم شده، آنقدر در ايده هاي اضافي و الفاظ اضافي پيچيده شده که بسياري از سادگي شگفت انگيز حقيقت آن محروم شده اند. چقدر اهميت دارد که نگذاريم چنين اتفاقي بيافتد.

تغيير و تحول شخصي منجر به يک فطرت کامل نوين مي شود. اين فطرت جايگزين فطرت قديمي مي شود که از ابتدا فاسد شده بود. پولس مقدس اين موضوع را به اين صورت تشريح مي کند: «اگر هرکس در مسيح است، او يک مخلوق نوين است؛ مخلوق قديمي رفته و مخلوق نوين فرارسيده است!» عبارات ديگر در انجيل را در نظر بگيريد که تضاد مطلق بين قديمي و نوين را تشريح مي کند. يک فرد توسط ايمان آوردن از تاريکي به نور (کتاب اعمال 26:18)؛ از اسارت به آزادي (کتاب روميان 8:21)؛ از مرگ به زندگي (کتاب روميان 6:13) وارد مي شود.

در واقعيت، فردي که به تازگي ايمان آورده يک تولد دوم را تجربه کرده است. اولين همان تولد طبيعي بود که با يک فطرت گناهگار فرارسيد. دومين يک تولد معنوي است که از آن کمبود اساسي عاريست. اين يک شروع کاملاً نوين است. ما يک شخصيت نوين شديم! 
عيسي مي گويد: «هر کس که به فرزند ايمان آورد زندگي جاودانه دارد.» چيزي از جنس خود عرش - زنده، فعال و جاويدان - در درون معتقد نوين زندگي مي کند.

اين موضوع براي من، بزرگترين معجزه اي است که مي توان تصور کرد - بازگشت واقعي به خانه پدري مان در عرش اعلا - براي همه چيزهايي که در اين زندگاني و در زندگي جاويد معنا مي دهد.

ورود به يک مدار نوين >